In Memoriam: John Zagers

24 maart 2020 0 Door Cees van Overveld

Op maandagmiddag 16 maart om 15.00 uur was ik ijverig in mijn voortuintje aan het werken toen de ambulance met zwaailicht voorbij kwam. Diezelfde avond komt het verschrikkelijke bericht binnen dat onze John is overleden. Om 15.00 uur naar het ziekenhuis gebracht en om 17.00 uur overleden. Een longembolie is John fataal geworden. Ik laat mijn gedachten de vrije loop en denk terug wat John betekend heeft voor buurtschap ’t Kapelleke.

John werd bij zijn afscheid als bestuurslid in 2017 benoemd tot erelid van onze buurtschap. Na 16 jaar vond hij het tijd geworden om het stokje over te dragen aan de jeugd. Zijn hoofdtaak binnen het bestuur was het penningmeesterschap. De financiën werden steeds uitstekend door hem beheerd. Tot op heden kon onze huidige penningmeester nog altijd een beroep op hem doen. Maar dat was niet zijn enige taak binnen het bestuur. Hij beheerde de website, had contact met vele sponsors en droeg zijn steentje bij daar waar nodig. Hij was iemand met een mening en zijn inbreng werd dan ook zeker op prijs gesteld.

Bij zijn bestuurstaken bleef het niet. Hij was niet in een hokje te plaatsen. Hij was er waar handjes nodig waren. Leuk of niet leuk, het moest gebeuren. Op de eerste plaats was hij een fanatieke corsobouwer. Maar ook bij de bouw van de schuur was hij een trouwe werker. Toen hij eventjes een periode thuis zat, was hij overdag ook niet te beroerd om een helpende hand toe te steken. Even een stukje vlak leggen voor de bestrating, even een vrachtje zand regelen, even een leverancier opwachten, even wat schilderen, even dit, even dat, kortom te veel om op te noemen. Ook op de donderdagavond en zaterdagmorgen was hij steeds aanwezig om de handen uit de mouwen te steken. Moesten er werkzaamheden op het bloemenveld worden gedaan, de buurt kon op hem rekenen.

Hij was ook jarenlang actief bij de organisatie van het bouwen van de vele corsowagentjes voor het jeugdcorso op onze bouwplaats. Alles was perfect geregeld en de vele complimenten waren dan ook op zijn plaats. Niemand deed tevergeefs een beroep op hem.
Wat er ook bij hoorde voor John was de gezelligheid na afloop van de werkzaamheden. De vele verhalen, de strijd Zundert-Rijsbergen, de kaboutermutsen en baarden in de keet op het bloemenveld, het uitbeelden van de wagens op corsodinsdag, corsocafé op vrijdagavond, de strijd tussen oud en jong, het maakte hem allemaal niets uit. Zijn motto was gewoon: “Als er wat te vieren valt ben ik er bij en ik help sluiten.” Maar voor hem gold ook: “ ’s Avonds de man, ‘s morgens de man.” Al was hij dan wel eens wat later, je kon er op wachten dat hij nog zou komen op zijn fietsje en met zijn fototoestel.

Nu we John niet meer bij onze buurtschap zullen zien zal het wennen zijn. Er zal een stoel leeg blijven en herinneringen zullen worden opgehaald. Wat soms zo vanzelfsprekend was, zal nu niet meer het geval zijn. Hij zal niet meer komen aanfietsen in zijn blauwe Kapelleke’s vest, met zijn tasje aan het stuur waarin zijn fototoestel zat. Zijn prachtige foto’s waren een meerwaarde. Alle activiteiten binnen onze buurtschap werden perfect weergegeven op “zijn” website door middel van de vele door hem samengestelde fotoalbums. We zullen de inzet van John voor onze buurtschap met zijn allen moeten opvangen. Het gemis zal zich dan laten voelen, want hij deed zo veel voor onze buurtschap. En als we dan met zijn allen terug kijken op al die mooie corsojaren, dan blijkt steeds weer dat afscheid nemen zo moeilijk is.

De manier waarop onze buurtschap afscheid heeft genomen van John was groots en respectvol. We hadden hem graag met zijn allen naar zijn laatste rustplaats willen begeleiden. Dat was helaas niet mogelijk. Het belangrijkste is dat onze gedachten bij hem en zijn gezin zijn. Buurtschap ‘t Kapelleke wil Esther, Laura en Emma heel veel sterkte wensen tijdens deze enorm moeilijke periode. Wij hopen dat we jullie nog terug gaan zien in de tent. Wij zullen er voor jullie zijn!
John, bedankt voor alles en rust zacht!

Foto: Lydia v.d. Kloot